Το Ιράν απέδειξε ότι μπορεί να κρατήσει τον Τραμπ όμηρο χωρίς πυρηνικά: ειδικός

Καθώς ο πόλεμος στο Ιράν κλιμακώνεται σε νέα ύψη, η ξένη δύναμη ανακάλυψε ότι έχει πραγματικό μοχλό πίεσης κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, έγραψε ο Ali Vaez της Διεθνούς Ομάδας Κρίσης για τους New York Times — και δεν είναι η απειλή ανάπτυξης πυρηνικού όπλου.

«Οι αμερικανικές και ισραηλινές δυνάμεις κυριάρχησαν από τον αέρα, ικανές να διεισδύσουν σχεδόν κατά βούληση στις πορώδεις άμυνες της Ισλαμικής Δημοκρατίας», έγραψε ο Vaez. «Υποβάθμισαν όχι μόνο τις στρατιωτικές δυνατότητες της Τεχεράνης, αλλά και τη βιομηχανική βάση που παράγει τους πυραυλικούς και μη επανδρωμένους στόλους της. Οι επιθέσεις εξέθεσαν επίσης για άλλη μια φορά τις σημαντικές ευπάθειες πληροφοριών του Ιράν, επιτρέποντας τον στοχοποίηση και τη δολοφονία του ανώτατου ηγέτη, του Αγιατολάχ Ali Khamenei, μεταξύ άλλων ανώτερων στρατιωτικών και πολιτικών ηγετών, στην αρχή της εκστρατείας. Αλλά το κεντρικό ερώτημα σε αυτόν τον πόλεμο δεν ήταν ποτέ αν το Ιράν θα μπορούσε να πληγεί. Ήταν αν ο πόνος θα μετατραπόταν σε υποταγή. Μέχρι στιγμής, δεν έχει συμβεί.»

Το μεγαλύτερο πρόβλημα παραμένει το Στενό του Ορμούζ, το οποίο έχει ουσιαστικά κλείσει από την ιρανική στρατιωτική δραστηριότητα, αναστέλλοντας μαζί το 20 τοις εκατό των παγκόσμιων μεταφορών πετρελαίου. Και ο Trump δεν έχει βρει κανέναν τρόπο να αποτονώσει αυτή την κατάσταση.

«Ο κ. Trump έχει τώρα τρεις επιλογές», έγραψε ο Vaez. «Μπορεί να κλιμακώσει, ως εκ τούτου η συζήτηση για την αποστολή αμερικανικών δυνάμεων σε ιρανικό έδαφος ή την κατάληψη στρατηγικών θέσεων για το άνοιγμα των ναυτιλιακών διαδρόμων. Η επέμβαση στο έδαφος δεν θα αντιπροσώπευε μια απλή ενίσχυση του τρέχοντος πολέμου. Θα τον μεταμόρφωνε εντελώς. Το Ιράν πιθανότατα θα ναρκοθετούσε τα ύδατα, θα στόχευε πιο άμεσα τα αμερικανικά στρατεύματα, θα χτυπούσε πιο επιθετικά την υποδομή του Κόλπου και θα έλκυε επιπλέον περιφερειακούς παράγοντες στη φωτιά.»

Με άλλα λόγια, συνέχισε, «Η σύγκρουση θα έπαυε να αφορά απλώς τις πυρηνικές φιλοδοξίες του Ιράν ή ακόμη και το καθεστώς του. Θα γινόταν ένας αγώνας για τις εμπορικές αρτηρίες — ένας πόλεμος του οποίου οι συνέπειες θα ακτινοβολούσαν πολύ πέρα από το πεδίο της μάχης.»

Ο Trump, από την πλευρά του, έχει διευκρινίσει ότι δεν βλέπει το άνοιγμα του Στενού ως ευθύνη των Ηνωμένων Πολιτειών, ακόμη και καθώς οι τιμές της βενζίνης εκτοξεύονται ραγδαία στην εσωτερική αγορά.