وقتی نفت و خطوط برق از کار می‌افتند، کامیگوین از خورشید برای تولید برق خود استفاده می‌کند

کامیگوین، فیلیپین — زمانی که طوفان اودت در سال ۲۰۲۱ به سبو برخورد کرد، گراهام پیلاپیل به مدت یک ماه کامل برق در خانه‌اش نداشت. برای ادامه کار، او هر روز به دفتر شرکتش سفر می‌کرد تا کار فناوری اطلاعات خود را انجام دهد، کاری که قرار بود کاملاً از راه دور باشد.

او سرانجام در سال ۲۰۲۴ به استان زادگاه خود کامیگوین بازگشت، یک خانه ۲۵۰ متر مربعی خرید و از آن زمان با همسر و چهار فرزندش در آنجا زندگی کرده است. اما حتی در منطقه‌ای متفاوت، قطعی برق — کوتاه‌تر، اما با فواصل مکرر — همچنان او را آزار می‌داد.

اما این بار، او یکی از بالاترین قیمت‌های برق کشور را برای آن پرداخت می‌کرد.

بدون پشیمانی. ساکن کامیگوین گراهام پیلاپیل در تاریخ ۲۰۲۶/۰۱/۰۹ در مورد سیستم انرژی خورشیدی خانه خود در طی یک تور رسانه‌ای که توسط جنبش Mindanao Goes Solar سازماندهی شده بود، با خبرنگاران صحبت می‌کند. عکس توسط Mindanao Goes Solar

در آوریل ۲۰۲۵، قبض برق او در یک ماه به ۱۲,۰۰۰ پزو رسیده بود — در حالی که همچنان از قطعی برق مکرر رنج می‌برد. 

آن زمان بود که تصمیم گرفت دیگر کافی است.

خوشبختانه، او دوستی داشت که به عنوان مهندس برای یک شرکت انرژی خورشیدی مستقر در کاگایان د اورو کار می‌کرد. آن دوست به او کمک کرد تا بفهمد چه چیزی و چه مقدار باید برای نیازهای خانواده‌اش نصب کند. 

در کمتر از یک ماه و با پرداخت ۳۵۰,۰۰۰ پزو نقدی، خانواده پیلاپیل تا ژوئن ۲۰۲۵ یک سیستم فتوولتائیک (PV) خورشیدی ۶ کیلووات کاملاً کاربردی داشتند.

اقامتگاه پیلاپیل. پنل‌های خورشیدی در امتداد سقف اقامتگاه پیلاپیل در کامیگوین قرار دارند. عکس توسط Mindanao Goes Solar کنترل. خانواده پیلاپیل اینورتر خورشیدی خود را در داخل خانه نگهداری می‌کنند. عکس توسط Mindanao Goes Solar

نه ماه پس از راه‌اندازی سیستم خورشیدی، پیلاپیل پشیمان نیست. قبض برق ۱۲,۰۰۰ پزویی او در ماه‌های تابستان به حدود ۲,۰۰۰ پزو و در هنگام هوای ابری به ۸,۰۰۰ پزو کاهش یافته است. پایین‌ترین قبض برقی که تا به حال داشته ۹۰۰ پزو بود.

اکنون، در میان بحران نفتی و افزایش قیمت سوخت، پیلاپیل همچنان از مزایای سیستم انرژی جدید خود لذت می‌برد. پنل‌های خورشیدی او گزینه تبدیل به خودروی برقی (EV) را حتی جذاب‌تر کرده است — به‌ویژه در کامیگوین، جایی که هنوز هیچ ایستگاه شارژ EV وجود ندارد.

پیلاپیل به هیچ وجه تنها کسی نیست که به انرژی خورشیدی روی آورده و پشیمان نشده است. دفاتر دولتی و کسب‌وکارها در سراسر استان در حال پذیرش فناوری انرژی خورشیدی هستند، چه در سرمایه‌گذاری‌های کوچک یا بزرگ.

در میانه یک بحران نفتی، این سرمایه‌گذاری‌ها حتی منطقی‌تر شده‌اند.

وضعیت برق کامیگوین: مستعد قطعی و گران

کامیگوین، به عنوان یک جزیره کوچک جدا از سرزمین اصلی میندانائو، وضعیت برق منحصربه‌فردی دارد.
خدمات برق کامل در استان پس از شکست یک پروژه برق‌آبی کوچک آغاز شد، طبق گفته شرکت توزیع برق جزیره، تعاونی برق کامیگوین (CAMELCO).

"به دلیل تغییرات لحظه آخر، پروژه متوقف شد و در عوض NEA (اداره برق‌رسانی ملی) استفاده از کابل زیردریایی را انتخاب کرد،" تعاونی نوشت. "بنابراین، آغاز یک خدمات برق ۲۴ ساعته متولد شد."

سپس یک خط توزیع ۱۳.۲-KV شروع به اتصال کامیگوین به تعاونی برق Misamis Oriental II در سرزمین اصلی میندانائو کرد. سپس، زمانی که آن کابل قدیمی شد و برای تقاضای جزیره بسیار کوچک شد، یک خط ۶۹ KV به ارزش ۷ میلیون پزو، که بعداً توسط CAMELCO از طریق وام خریداری شد، به نقطه اتصال جدید جزیره به شبکه تبدیل شد. 

اما وام برای پرداخت آن نقطه اتصال — همراه با برقی که عمدتاً از نیروگاه‌های برق‌آبی شرکت دولتی مدیریت دارایی‌ها و بدهی‌های بخش برق (PSALM) می‌آید — توسط قبوض برق ساکنان کامیگوین جذب شد. 

در تمام این مدت، قطعی برق در جزیره همچنان رایج بود. فرماندار کامیگوین XJ رومالدو گفت که قطعی برق ناشی از مجموعه‌ای از عوامل بود، اما این چیدمان "عجیب" قطعاً به بهبود اوضاع کمک نکرد.

"از آنجایی که سیستم توزیع ما بخشی از سرزمین اصلی را پوشش می‌دهد... وقتی قطعی برق وجود دارد، پیام معمولی که ارسال می‌کنیم این است که 'مشکلی در Misamis Oriental وجود دارد'،" او به Rappler به زبان فیلیپینی گفت.

برنامه انرژی. فرماندار کامیگوین XJ رومالدو در تاریخ ۲۰۲۶/۰۱/۱۰ در مورد برنامه جزیره برای انرژی خورشیدی و تأثیر بحران خاورمیانه در طی یک تور رسانه‌ای که توسط جنبش Mindanao Goes Solar سازماندهی شده بود، با رسانه‌ها صحبت می‌کند. عکس توسط Mindanao Goes Solar

عجیب بودن در اینجا پایان نیافت. زمانی که ظرفیت کابل زیردریایی برای تقاضای به‌طور تصاعدی در حال رشد جزیره بسیار کوچک شد، CAMELCO مأمور یافتن راه‌حلی شد.

به‌طور قابل پیش‌بینی، تلاش کرد تامین‌کنندگان برق بیشتری برای پاسخ به آن تقاضای رو به رشد پیدا کند. اما در کمال تعجب ساکنان کامیگوین، تعاونی برق در مدت پنج ماه خدمات دو نیروگاه زغال‌سنگ و یک نیروگاه دیزلی را برای مجموع ۱۰.۷۳ مگاوات قرارداد کرد.

در آن زمان، حداکثر تقاضای کامیگوین تنها ۴.۷ مگاوات بود. در حالی که برق بیشتر مثل یک چیز خوب به نظر می‌رسد، در واقع به معنای قبوض بالاتر برای مصرف‌کنندگان کامیگوین بود، که در نهایت برای برق بسیار بیشتر از آنچه واقعاً استفاده می‌کردند پرداخت کردند.

به گفته رومالدو، CAMELCO قرارداد بیش از حد را به عنوان یک اقدام عملی و صرفه‌جویی در زمان توضیح داده بود. تصویب قراردادهای جدید تأمین برق توسط نهادهای نظارتی زمان زیادی می‌برد، بنابراین می‌خواستند تأمین برق بتواند با رشد تقاضای جزیره در طول زمان کنار بیاید.

به هر حال، مصرف‌کنندگان کامیگوین در این بین به پرداخت مازاد ادامه دادند. این امر باعث افزایش قیمت برق شد، از ۷.۸۸ پزو به ازای هر کیلووات ساعت (kWH) در دسامبر ۲۰۱۶ به ۱۳.۴۰ در ژانویه ۲۰۱۷ رسید و به بالاترین نرخ در میندانائو و یکی از بالاترین نرخ‌ها در کشور تبدیل شد، طبق داده‌های وزارت انرژی. 

در یک مقطع، نرخ حتی به ۱۶ پزو رسیده بود، حتی قبل از اینکه برخی از قراردادهای تأمین برق به‌طور کامل اجرا شوند.

بعداً، از طریق تحقیقات کنگره و مداخله دولت، ظرفیت قراردادی نیروگاه دیزلی به ۲ مگاوات کاهش یافت، در حالی که قرارداد با نیروگاه زغال‌سنگ GNPower برخی از مفاد آن تا فوریه ۲۰۲۳ معلق شد، که باعث شد CAMELCO فقط برای برقی که واقعاً استفاده می‌کرد به جای حداقل مشخصی پرداخت کند.

با این حال، نرخ برق کامیگوین همچنان در زمره بالاترین نرخ‌ها در کشور است، حتی از مارس ۲۰۲۶ با ۱۴ پزو/kwh. حدود نیمی از آن قیمت از هزینه‌های تولید می‌آید، که گران‌ترین آن‌ها نیروگاه دیزلی KEGI و نیروگاه زغال‌سنگ GNPower هستند.

به‌طور خاص، نیروگاه دیزلی فقط ۱۲.۵۶٪ از برق کامیگوین را در مارس تشکیل می‌داد، اما تقریباً نیمی از هزینه تولیدی که مصرف‌کنندگان کامیگوین پرداخت می‌کردند را تشکیل می‌داد.

قیمت به‌طور شگفت‌انگیزی بالا در ازای قطعی برق مداوم منجر به شکایات مصرف‌کنندگان کامیگوین شده است. این کل ماجرا با نیروگاه که تقریباً یک دهه پیش شروع شد، منجر به این شد که رومالدو بگوید در حال بررسی عدم تمدید قرارداد نیروگاه است که قرار است این ماه منقضی شود.

فرماندار کامیگوین برای چند سال است که پروژه‌های انرژی خورشیدی را در استان ترویج می‌دهد، یک پنل در یک زمان.

ردپای خورشید

پنل‌های خورشیدی تقریباً در هر جای کامیگوین یافت می‌شوند. خانه‌ها، رستوران‌ها و استراحتگاه‌ها پنل‌های خورشیدی دارند — چه بزرگ و چه کوچک — که در امتداد سقف‌های آن‌ها قرار دارند. 

راه‌های کوچک. یک پنل خورشیدی کوچک در امتداد سقف یک پیتزا فروشی در کامیگوین نصب شده است. عکس توسط Shay Du/Rappler

استراحتگاه ساحلی پاراس، در میان استراحتگاه‌های پیشگام با انرژی خورشیدی در کامیگوین، از ناراحتی‌ها و آسیب‌های ناشی از قطعی برق مکرر جلوگیری کرده است، در حالی که قبوض برق آن‌ها حدود ۴۰٪ کاهش یافته است.

بهشت آفتابی. استراحتگاه ساحلی پاراس در مامباجائو، کامیگوین با پنل‌های خورشیدی تأمین انرژی می‌شود. عکس توسط Mindanao Goes Solar

پنل‌های کوچک همچنین به چراغ‌های خیابانی متصل شده‌اند، که توسط دولت‌های محلی و استانی که همگی برای پوشش سطح بیشتر مشارکت می‌کنند، امکان‌پذیر شده است. این تلاشی بود برای حفظ امنیت خیابان‌ها در شب، به‌ویژه در امتداد جاده‌های داخلی جزیره، که توسط یک برنامه توسعه اجتماعی منحل شده توسط وزارت رفاه و توسعه اجتماعی تأمین مالی شد.

خیابان‌های امن. چراغ‌های خیابانی خورشیدی در امتداد بزرگراه و جاده‌های داخلی کامیگوین قرار دارند. عکس‌ها توسط Shay Du/Rappler

حتی در مکان‌های گردشگری واقع در دورترین گوشه‌های جزیره — جایی که حتی سیگنال موبایل هم نمی‌رسد — پنل‌های خورشیدی وجود دارند. آن‌ها از سال ۲۰۲۳ آنجا بوده‌اند.

چه نزدیک میز راهنمایی در آبشار کاتیباواسان، یا در امتداد ورودی ویرانه‌های کلیسای قدیمی، حداقل سه چیز وجود خواهد داشت: یک پنل خورشیدی کوچک، یک اینورتر و یک مودم Starlink. این تنظیمات کوچک فقط برق کافی برای نگه‌داشتن سیستم WiFi و CCTV در حال اجرا تولید می‌کنند.

اما به گفته مسئول گردشگری کندیس دائل، این یک تصمیم آگاهانه برای اولویت‌دادن به این دو خدمت است. این برای امنیت گردشگران است، به‌ویژه زمانی که فعالیت‌های ماجراجویانه را در مناطق با سیگنال ضعیف انجام می‌دهند. همچنین در مورد بهبود تجربه کلی آن‌ها با اطمینان از اینکه می‌توانند لحظاتی را که در زیباترین مکان‌های کامیگوین دارند در زمان واقعی پست و اشتراک‌گذاری کنند.

پروژه‌های خورشیدی بزرگ در استان نیز در سال‌های اخیر تکمیل شده یا پیشرفت قابل توجهی داشته‌اند.

یک پروژه خورشیدی ۴-MWp که حداقل یک دهه در حال ساخت بوده است به زودی تا سپتامبر امسال به‌طور کامل عملیاتی خواهد شد، به گفته رومالدو. و آن پروژه اولین پروژه انرژی تجدیدپذیر در فیلیپین خواهد بود که در نهایت از طریق یک ترتیب اجاره به مالکیت متعلق به تعاونی برق جزیره خواهد بود.

ساختمان جدید کاپیتول استان نیز در سال ۲۰۲۵ با یک سیستم انرژی خورشیدی ۲۰۰-kw مجهز شد، با ارتقاهای مداوم که از آن زمان نصب شده‌اند.

عکس توسط Mindanao Goes Solar عکس توسط Mindanao Goes Solar

"بنابراین، قبل از خورشیدی، قبض برق ما تقریباً به ۱ میلیون پزو رسید.... اکنون، قبض ما به حدود ۵۰۰,۰۰۰ تا ۷۰۰,۰۰۰ پزو کاهش یافت،" رومالدو به Rappler گفت.

آن‌ها همچنین باتری‌های جدید را تا پایان سال ۲۰۲۵ نصب کردند، که انتظار می‌رود قبض برق آن‌ها را در  ماه‌های آینده بیشتر کاهش دهد. 

موفقیت پروژه منجر به تدارک یک تنظیمات خورشیدی ۳۶ میلیون پزویی توسط دولت استانی برای کاپیتول استانی قدیمی شده است، جایی که همه آژانس‌های دولت ملی هنوز فعالیت می‌کنند. آن‌ها همچنین در حال کار بر روی تجهیز بیمارستان منطقه خود با پنل‌های خورشیدی هستند، در حالی که دیگر ساختمان‌های دولتی سیستم‌های خورشیدی خود را نصب کرده‌اند.

شهرداران Mahinog، Guinsiliban و Sagay موفقیت دولت استانی را با پنل‌های خورشیدی خود دیدند و بودجه را از دولت ملی برای خورشیدی کردن تالارهای شهرداری خود تأمین کردند. 

عکس توسط Mindanao Goes Solar

برای رومالدو، انجام این سرمایه‌گذاری‌ها در انرژی خورشیدی برای صرفه‌جویی در قبوض برق اختیاری نبود. این "یک نیاز" بود. 

"یک میلیون پزو در ماه برای قبض برق پایدار نیست، زیرا که این برنامه‌ها و پروژه‌ها و بودجه برای خدمات را می‌خورد،" او گفت. "اگر بتوانید مانند دو یا سه میلیون پزو از آن صرفه‌جویی کنید، می‌توانید از آن برای افزودن به کمک پزشکی، برای خدمات اجتماعی، برای مشاغل استفاده کنید."

راه طولانی پیش رو

برای بسیاری از مدافعان انرژی تجدیدپذیر، برق باید توزیع شده، دموکراتیک و کربن‌زدایی شود تا قابل اعتماد و مقرون‌به‌صرفه باشد. خانوارها و جوامع باید قادر به تولید و مدیریت انرژی پاک خود باشند، بدون نفوذ سیستم‌های توزیع معیوب و قیمت‌های بی‌ثبات سوخت فسیلی.

Mindanao Goes Solar (MGS)، یک گروه حمایتی متشکل از نصب‌کنندگان خورشیدی، در حال تلاش برای آینده‌ای مانند آن به هر طریق ممکن، از طریق کمپین‌های آموزشی، آموزش‌ها و مشاوره‌ها هستند.

اما در طول این سفر، دو چالش اصلی در ترویج انرژی خورشیدی وجود داشته است: تامین مالی و دستورالعمل‌های net-metering.

وقتی صحبت از تامین مالی می‌شود، هدف باید این باشد که گزینه‌های وام خورشیدی دارای استهلاک ماهانه مشابه آنچه یک مصرف‌کننده معمولاً برای قبض برق خود پرداخت می‌کند، باشند. فیلین دونگای، رهبر پروژه MGS و مدافع دیرینه انرژی پاک، گفت که آن‌ها تلاش کرده‌اند بانک‌ها و مؤسسات مالی را متقاعد کنند که این نوع شرایط را بگنجانند.

پیشرفت‌هایی در این زمینه وجود داشته است، به‌ویژه در پی بحران خاورمیانه. سیستم بیمه خدمات دولتی در مارس در دسترس بودن وام‌های خورشیدی برای کارمندان دولت را اعلام کرد. در همین حال، بانک‌های بزرگ و حتی خدمات اعتبار خانگی نسخه‌های خود از این گزینه‌های تامین مالی را ارائه داده‌اند.

Net-metering، یا مکانیزمی که توسط آن مالکان پنل خورشیدی می‌توانند انرژی اضافی که تولید کرده‌اند را به تعاونی برق خود بفروشند برای اعتباری که می‌تواند از قبض برق آن‌ها کم شود، مسئله دیگری است.

علی‌رغم اینکه به موجب قانون الزامی است، بسیاری از تعاونی‌های برق روستایی هنوز برای اجرای این برنامه تلاش می‌کنند. این شامل کامیگوین می‌شود، که قبلاً توسط کمیسیون نظارتی انرژی به دلیل عدم اجرای net-metering در استان سرزنش شده بود.

در حالی که یک مشاوره جدید که برنامه را تسریع می‌کند اخیراً در ۲۰۲۶/۰۱/۱۰ منتشر شد، راه‌حل اینقدر ساده نیست. مسئله از موقعیت مالی این تعاونی‌ها نشئت می‌گیرد، و اینکه آیا حتی ظرفیت پرداخت برق را دارند یا خیر. CAMELCO، به عنوان مثال، مدت‌هاست که در موقعیت مالی ضعیفی قرار دارد، با "زیان‌های قابل توجه" عمل می‌کند، همان‌طور که فرماندار استان آن را توصیف می‌کند، در حالی که بدهی به تامین‌کنندگان برق خود دارد.

"باید توجه داشت که برای برخی از تعاونی‌های برق روستایی میندانائو با بودجه‌های عملیاتی محدود، حمایت اضافی لازم است تا اطمینان حاصل شود که آن‌ها ظرفیت اجرای net metering را دارند،" دونگای در یک بیانیه گفت. "همانطور که برنامه‌های net metering در همه جا تسریع می‌شوند، تعاونی‌های برق روستایی [باید] با دانش و منابع برای انجام این وظایف مجهز شوند."

حتی با این چالش‌ها، بسیاری از مردم محلی کامیگوین باورکنندگان قاطع به پتانسیل انرژی خورشیدی باقی می‌مانند. برخی حتی به نصب‌های ارزان قیمت "Shopee solar" plug-and-play مانند لامپ‌ها و چراغ‌های خیابانی متوسل شده‌اند، همان‌طور که مالک رستوران Potpot Pinili آن‌ها را می‌نامد.

خودکفا. Potpot Pinili، مالک آشپزخانه گیاهی Daos و ساحل اکولوژیکی Haruhay در مامباجائو، کامیگوین، در تاریخ ۲۰۲۶/۰۱/۰۹ در طی یک تور رسانه‌ای که توسط جنبش Mindanao Goes Solar سازماندهی شده بود، با خبرنگاران صحبت می‌کند. عکس توسط Shay Du

او صاحب یک رستوران وگان و استراحتگاه ساحلی اکولوژیک در امتداد ساحل مامباجائو است. تنظیمات او در آنجا تقریباً کاملاً خودکفاست — معماری از تهویه مناسب برای حذف نیاز به تهویه مطبوع استفاده می‌کند — به جز فقدان انرژی خورشیدی مناسب.

اگر او کمکی برای کمک به تامین مالی تنظیمات داشت، مدت‌ها پیش این انتقال را انجام می‌داد. در همین حال، نصب‌های Shopee solar او حتی پس از سه سال استفاده از آن‌ها هنوز ناکام نشده‌اند.

مردم کامیگوین مدت‌ها پیش آموختند که انرژی خورشیدی سرمایه‌گذاری‌ای است که به آن‌ها کنترل بر سیستم برق خود می‌دهد. در میانه یک بحران نفتی کنترل‌ناپذیر، آن سرمایه‌گذاری فقط ارزشمندتر شده است.

برای مردم کامیگوین، خورشید نه تنها برق رایگان به آن‌ها می‌دهد، بلکه برقی که از جنگ، بلایا، شوک‌های قیمتی خارجی و سیستم‌های توزیع "عجیب" آزاد است. – Rappler.com

این داستان با همکاری جنبش Mindanao Goes Solar انجام شد، یک گروه حمایتی که برای انتقال انرژی پاک در منطقه از طریق پذیرش فناوری فتوولتائیک (PV) خورشیدی تلاش می‌کند.