[Dash of SAS] سیاست جنسیتی فرصت‌طلبانه‌ی پیا کایتانو

غریزه سیاسی Pia Cayetano در استفاده از کارت جنسیت هنگامی که به نفعش است، بار دیگر کاملاً آشکار شده است.

نمایش مستمر و در حال تکامل سنا که با فرار رئیس پیشین پلیس Ronald dela Rosa از مأموران انتظامی و مقاومت در برابر بازداشت (و البته گریه بعدی‌اش) آغاز شد، اکنون قسمت جدیدی دارد که کسی آن را نخواسته بود.

فروپاشی احساساتی Cayetano پس از اظهارات سناتور Risa Hontiveros درباره شباهت مجلس به "بازگشت به عادی بودن" پس از حادثه تیراندازی ۱۳ مه. به جز Loren Legarda که آغوشی پیشنهاد داد و شخص دیگری که یک جعبه دستمال کاغذی آورد، اشک‌های Cayetano هیچ همدردی را برنینگیخت. با این حال، الگوی آشنایی را آشکار کرد: Cayetano از سیاست جنسیت هنگامی که به اهداف سیاسی‌اش خدمت می‌کند، بهره می‌گیرد.

این بار، Cayetano تصویری از خود به عنوان یک مادر ترسیم کرد که دو در آن‌طرف‌تر از صدای تیرها بود و وحشت داشت که دیگر هرگز فرزندانش را نبیند. برای تأثیر بیشتر، تصویر کارمندش را هم که او نیز مادر است و می‌ترسید فرزندش والدینش را از دست بدهد، به این داستان افزود.

اینترنت هیچ‌کدام از اینها را نپذیرفت. 

بی‌رحمانه، تئاتر سیاسی Cayetano را به میم، تفسیرهای طعنه‌آمیز و چرخه‌ای بی‌پایان از تمسخر تبدیل کردند. برای روشنی، این محکومیت Cayetano به عنوان یک سیاستمدار زن که "بیش از حد احساساتی" و بنابراین ضعیف شده، نیست. غریزه سیاسی Cayetano که در قالب درخواست برای همدردی ظاهر شده بود، انتخابگری او را آشکار کرد. 

کاربران اینترنت با سؤالی که برای اکثر مردم جز خود Cayetano آشکار بود، یورش بردند: وقتی مادران پسرانشان را در جنگ خونین مواد مخدر Duterte از دست دادند، کجا بود درخواست او برای همدردی و عدالت؟ کجا بود همدردی‌اش با حدود ۱۲۲ کودکی که کشته شدند و بیشترشان در تیراندازی‌های متقاطع یورش‌های پلیسی مواد مخدر گرفتار شدند؟

فمینیسم انتخابی

در تمام سال‌های Duterte، Cayetano به راحتی ساکت ماند. Cayetano شهرت قانونگذاری اولیه‌اش را بر پایه حمایت از حقوق زنان بنا کرده بود. او از قانون بهداشت باروری حمایت کرد، برای طلاق تلاش کرد و Magna Carta زنان را به تصویب رساند. مهم‌تر از همه، او از قانون فضاهای امن حمایت کرد که برای حفاظت از زنان و افراد با هویت‌های جنسیتی متنوع در برابر زن‌ستیزی و تبعیض جنسیتی طراحی شده بود. همان نوعی که مشخصه خطابه Duterte بود.

همه اینها پیش از آن بود که برادرش، Alan Peter Cayetano، در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۶ به عنوان معاون Duterte خدمت کند و تا به امروز متحد وفاداری باقی مانده است. 

این تناقض سیاست Cayetano است. انتخابگرانه و منفعت‌طلبانه است — و خب، تازه هم نیست.

نسخه‌های این را پیش از این دیده‌ایم.

در ماه زنان در سال ۲۰۱۷، من در یک پانل با Cayetano بودم که شرکت‌کننده‌ای در بخش پرسش و پاسخ پرسید زنان چطور باید با تبعیض جنسیتی کنار بیایند وقتی از کاخ ریاست جمهوری می‌آید. خطابه زن‌ستیزانه Duterte سرشار از تصاویر بود: شلیک به اندام تناسلی شورشیان زن، تجاوز گروهی به یک راهبه، و نفرت جنسیتی خاص نسبت به سناتور وقت Leila de Lima.

Cayetano با فهرست طولانی از توجیهات سست بیرون آمد که شامل این موارد بود: "پسر بودن ذات پسرهاست"، "اگر می‌خواهی عضو باشی نمی‌توانی manang باشی" و "…او هر بار که کسی با دختری bastos رفتار می‌کند بلند می‌شود." (پاسخ Cayetano را در این ویدیو تماشا کنید.)

(بخوانید: به دختری که Pia Cayetano به او گفت "پسر بودن ذات پسرهاست")

مفید از نظر سیاسی در برابر ناخوشایند از نظر سیاسی

در آن زمان، من آن را زن‌ستیزی درونی‌شده Cayetano نامیدم که آن را به کار می‌برد تا اعضای بدنش از تعریف و تمجید ریاست جمهوری در امان بماند و تصمیمات عاشقانه شخصی‌اش موضوع تحقیق قانونگذاری نشود.

به Cayetano فرصت‌هایی داده شد تا خود را از این سرزنش اجتماعی برهاند. 

وقتی Duterte یک کارگر مهاجر فیلیپینی متأهل را در جریان بازدید از کره جنوبی روی لب بوسید، خبرنگار Rappler از Cayetano خواست نظر بدهد. او از سؤال طفره رفت و وقتی برای پاسخ به عنوان سیاستمداری که پیشینه قانونگذاری‌اش بر حمایت از حقوق زنان بنا شده بود تحت فشار قرار گرفت، Cayetano اصرار کرد که کارنامه‌اش می‌تواند خودش سخن بگوید.

(بخوانید: Pia Cayetano COC خود را ثبت می‌کند، از مسئله بوسیدن کارگر مهاجر توسط Duterte طفره می‌رود)

خب، کارنامه‌اش برایش سخن گفته است. 

و این کارنامه از یک سیاستمدار سنتی حکایت می‌کند که آرمان‌های انتخابگرانه‌اش در زمینه فمینیسم، حقوق جنسیتی و عدالت، وقتی از نظر سیاسی مفید است به نمایش می‌گذارد اما وقتی سلسله‌های متحد چنین باورهایی را از نظر سیاسی ناخوشایند می‌کنند، ناپدید می‌شوند.

قسمت اشک‌بار Cayetano چند روز پیش این تصویر را نساخت. صرفاً زخم کهنه‌ای را دوباره باز کرد که در حافظه عمومی هنوز تازه است. – Rappler.com

Ana P. Santos ستون‌نویس جنسیت و تمایل جنسی Rappler و مجری مجموعه ویدیویی "Sex and Sensibilities" است. او مدرک تحصیلات تکمیلی در رشته جنسیت (تمایل جنسی) از London School of Economics and Political Science به عنوان محقق Chevening دارد.